Mug

Het was me opgevallen dat deze winter niet zo heel erg koud was. Maar hoe gematigd het was viel gister avond op toen ik werd lastig gevallen door de eerste mug van dit jaar. Januari is toch wel erg vroeg voor een mug.

Het eind

Een paar jaar geleden heb ik de oorzaak van een economisch probleem gevonden. Verliezen bij bedrijven ontstaan niet doordat bedrijven teveel geld hebben uit gegeven. Maar doordat er een fout in de boekhouding zit waardoor het niet mogelijk is om te boeken dat verwachte inkomsten niet ontvangen zijn.

Ik heb een paar bedrijven hier over geadviseerd. Ik heb politiek partijen geadviseerd. Ze vinden het allemaal heel belangrijk dat deze informatie wordt gebruikt om er voor te zorgen dat de regering en bedrijven stoppen met bezuinigen. Zo belangrijk dat zij vinden dat ik de informatie moet verspreiden.

Maar informatie verspreiden kost geld. Veel geld. Ze vinden dat ik daar maar voor moet betalen. Opdat zij er de vruchten van kunnen plukken.

Daar heb ik geen zin in.

Als de hoge heren vinden dat het belangrijk is dat Nederland stopt met bezuinigen, dan betalen zij daar zelf maar voor.

Als zij het niet belangrijk genoeg vinden om hier voor te betalen. Dan vind ik dat ook niet.

Dus Nederland gaat de komende jaren gewoon door met bezuinigen. Bedrijven blijven binnen een paar jaar failliet gaan. Salarissen stijgen nauwelijks.

Maar dat geeft niet, want het gaat goed met politici en CEO’s.

Mozaïek

Ik teken graag ogen. Maar ben er niet zo goed in. Ik teken alleen maar het witte gedeelte plus de iris en pupil.

Wat ik eigenlijk zou willen teken is het hele oog gebied. Plus een hele neus. Plus een mond.

Maar niet als een gezicht.

Ik ben redelijk goed in portretten tekenen, maar ik vind het tegelijkertijd dood eng en ontzettend zaai. Dood eng omdat iedereen in staat is om gezichten te herkennen en het dus meteen ziet als je een fout maakt. Saai omdat alle gezichten er min of meer hetzelfde uit zien.

Wat ik eigenlijk zou willen is een mozaïek gezicht maken. Waar de verschillende onderdelen van het gezicht op een andere manier aan elkaar verbonden zijn.

Maar ik weet nog niet hoe ik dit vorm ga geven.

Hoest gekomen

Veel te laat naar bed gegaan en wakker geworden met hoofd pijn.

Dit gebeurd me bijna nooit. Ik drink een fles port per dag, ga bij tijds naar bed en heb de volgende dag nergens last van. Alleen vraag ik mij het laatste half jaar regelmatig af waarom ik eigenlijk drink.

Ik vind port een lekker drankje. Gewoonte. Ik kom er langs wanneer ik boodschappen doe.

Wanneer neurotypicals drinken, dan is dat meestal omdat zij een of ander probleem hebben. Maar bij autisten is het vaak uit gewoonte. Althans dat heb ik mij door een psycholoog laten vertellen. Autisten kunnen wel problemen hebben, maar meestal is het gewoonte.

Ik drink sinds mijn 19e. Maar toen dronk ik in de soos. Ik ging naar de soos omdat ik het gevoel had dat het een soort regel was. Een homo moet naar een homosoos, zodat hij daar leuke mannen kan vinden en een relatie kan krijgen. Maar het was niet gezellig in de soos en dus zat ik de hele avond te drinken. Na een paar jaar kreeg ik door dat dit niets zou worden en ben ik gestopte met de soos en de drank

Met mijn 35ste ben ik begonnen flessen drank mee naar huis te nemen. Ik zat in een soort depressie en dronk jonge jenever. De AH verkocht dat natuurlijk niet, dus moest ik speciaal naar de andere kant van het winkel centrum om het te halen. Na drie jaar ging de depressie over en ben ik gestopt met drinken.

Rond mijn 40ste ben ik begonnen port te drinken. Maar weer had de AH mijn drankje niet en moest ik naar de andere kant van het winkel centrum. Een paar jaar later vond ik het welletjes en ben ik weer gestopt.

Een paar jaar lang dronk ik zo af en toe een glaasje port in een café. Niet drinken was heel makkelijk. Ik hoefde alleen maar niet naar het café te gaan.

Drie jaar geleden ben ik verhuisd en twee jaar geleden hebben ze en Jumbo en Lidl vlak bij mijn huis neer gezet. De Lidl bleek een hele lekkere port voor weinig geld te hebben. Sindsdien drink ik weer.

Het laatste half jaar ben ik een paar keer gestopt. Dat ging heel makkelijk. Maar elke keer vergeet ik een paar dagen later dat ik gestopt ben en dan zit ik ineens weer een glas port te drinken.

Dus een combinatie van gewoonte en het gemak waarmee ik het kan krijgen.

De laatste paar maanden heb ik herinneringen in mijn agenda staan. Die mij helpen om een aantal huishoudelijke taken te verrichten. Dat blijkt erg goed te werken. Dus ik moet dat ook maar eens gaan proberen voor “Stop met Port”.

Leeg vel

Het advies om te leren verhalen te schrijven is achter een leeg vel te gaan zitten en maar gewoon te beginnen met schrijven.

Ik heb het een paar keer geprobeerd in de loop van de laatste jaren. Maar het heeft nooit voor mij gewerkt. Niet alleen vind ik het een bijzonder onprettige oefening. Maar bovendien is dat niet de manier waarop ik verhalen schrijf. Ik schrijf al sinds een jaar of twintig zo af en toe korte verhalen. Maar nooit achter de computer en nooit op papier.

Ik schrijf verhalen op de fiets, op de wc, liggend in bed, onder de douch of terwijl ik mijn sokken aan trek. Ik schrijf verhalen in mijn hoofd. Pas wanneer ik het hele verhaal af heb, zet ik de computer aan en tik het in een keer in zijn geheel in.

Dat maakte het erg lastig om te leren verhalen op commando te schrijven, omdat ik geen specifieke momenten heb waarop ik verhalen verzin. Het gebeurd altijd spontaan terwijl ik met iets anders bezig ben. Vandaar de oefening om te proberen een verhaal op een leeg vel te zetten.

Maar dit idee van dagelijks één woord schrijven blijkt wel te werken. Elke ochtend herinner ik mij dat ik nog iets moet schrijven en ga ik over dat ene woord na zitten denken. Gisteren vielen mij zelfs twee verhalen in, terwijl ik onder de douch stond. Heb ik meteen een voorraadje voor morgen.

De training

Mijn onder buurman, men. Appel, heeft enige jaren geleden ontdekt dat als je met je nagel op het plastic raamkozijn tikt, dan produceer je een contact geluid dat je kunt gebruiken om je buren uit hun slaap te houden. De laatste jaren gebruikt hij dat geluid om de boven buren dood te martelen. Gewoon voor de lol. Wat moet je anders doen als je 85 jaar oud bent en zo asociaal dat je familie niets meer met je te maken wilt hebben?

Hij heeft er een heel programma voor ontwikkeld.

In augustus 2016, kort na mijn verhuizing, viel mij op dat er op de muur van de badkamer werd geklopt elke keer als ik op de wc zat. Ik dacht dat iemand er misschien last van had als ik ‘s nachts de wc door trok en hield daar rekening mee. Maar het duurde nog maanden voordat het tot me door drong dat hij 24 uur per dag met gespitste oren naar mijn geleden zat te luisteren. Want hij klopte alleen maar op de muur wanneer ik op de wc zat. Niet wanneer ik mijn tanden poetste of onder de douch stond. Alleen wanneer ik op de wc zat.

Dit bleek een makkelijk methode om uit te vinden of ik gevoelig zou zijn voor geluiden van de buren.

Daarna begon er een ware kakofonie aan geluiden. Elke middag van een tot drie hoorde ik tik, klop en boor geluiden. Ik dacht dat er iemand met een verbouwing bezig was en bestede er verder geen aandacht aan. Maar achteraf bezien was het natuurlijk wel raar dat ik die geluiden alleen maar van een tot drie hoorde.

In februari 2017 viel mij een raar tikkend geluid om het raamkozijn op. Elke middag van een tot drie elke tien minuten ‘tik’. Tien minuten later ‘tik’. Twee uur lang. Maar ik had er weinig last van, dus ik heb een muziekje aan gezet en heb er verder geen aandacht aan besteed.

Ik vertelde dit aan mijn buurvrouw Arri, die dat ook heel vreemd vond.

Na een maand begon het geluid ‘s nachts. In eerste instantie dacht ik dat het het geluid van de regen was. Erg vervelend want het hield mij uit mijn slaap. Dan sliep ik bijna en ‘tik’, ik schok weer wakker. Ik sliep bijna en ‘tik’, ik schok weer wakker. Dit ging door tot vier uur ‘s nachts en toen viel ik eindelijk in slaap.

De volgende nacht gebeurde het weer. Vijf nachten op een rij. Toen veranderde het. Sommige nachten hoorde ik het geluid de eerste twee uur nadat ik naar bed was gegaan en daarna duurde het uren voordat ik in slaap viel. Andere dagen begon het om vijf uur ‘s ochtends.

Het gevolg was dat ik bijna geen slaap meer had. Ik vertelde buurvrouwen, Arri en Carin, hier over. Maar volgens hen zat ik mij aan te stellen.

Na vier maanden drong het tot mij door dat men. Appel mij geconditioneerd had. Net als de hond van Pavlov. Tegen die tijd had ik twee keer een weekend in een hotel geslapen. Buurvrouw Arri vertelde doodleuk dat zij vier maanden daarvoor al door had wat er aan de hand was en dat het onmogelijk is om door conditionering heen te slapen. Het zal duidelijk zijn dat ik haar nooit meer zal uitnodigen voor de koffie.

Bij men. Appel gaan klagen was duidelijk geen optie. Ik heb wel eens vaker mee gemaakt dat ik door mensen werd gepest en die blijken het altijd heel leuk te vinden als het slachtoffer komt klagen. Dat geeft hen een gevoel van macht. De enige manier om er vanaf te komen is door hen een koekje van eigen deeg te geven.

Dus ben ik op zoek gegaan naar mijn eigen contact geluid. Na enig experimenteren kwam ik uit op de tril functie in een smartphone. Waarbij ik de smartphone op een strategische plek op de plint in mijn slaapkamer legde.

In eerste instantie begon ik heel simpel met een trilwekker die 24 uur per dag elke tien minuten af ging. Maar binnen twee weken leerde hij hier door heen te slapen en ging weer mishandelen. Daarna probeerde ik trilwekkers met verschillende andere frequenties. Uiteindelijk zelfs elke dag een andere frequentie. Maar elke keer had hij maar een paar weken nodig om te leren er doorheen te slapen en weer te gaan mishandelen.

Na lang zoeken vond ik de app Tasker. Die heeft een eigen programmeer taal die je kunt gebruiken om je smartphone te programmeren. Het heeft een groot aantal in gebouwde functie, onder meer een trilwekker. Daarnaast kun je het gebruiken om andere apps aan te sturen.

Gelukkig heb ik jaren geleden in de automatisering gewerkt en leren programmeren. Dus ik ben aan de gang gegaan om mijn eigen trilwekker te programmeren. Eentje die veel meer verschilde soorten trilfrequenties zou kunnen produceren.

Een van de grappige dingen aan pestkoppen is dat zij vinden dat het slachtoffer niet terug mag pesten. Als het slachtoffer dat wel doet dan geven zij het slachtoffer ‘straf’ door een paar dagen extra te pesten. Maar voor het dit slachtoffer maakt dat natuurlijk niet uit, aangezien het duidelijk is dat deze mishandelaar door wil gaan totdat het slachtoffer er aan overlijd. Per slot van rekening heeft hij dat ook gedaan met verscheidene van de vorige bewoners van deze flat.

Voor mij betekende het simpel weg dat elke keer als men. Appel mij bestrafte, dan had ik een trilfrequentie gevonden waar hij niet tegen kon. Dus na enige maanden experimenteren had ik de ideale combinatie van trilfrequenties en pauzes gevonden om hem uit zijn slaap te houden. Ik noemde het programma de ‘Drumcomputer’.

Daarna heb ik de Drumcomputer een jaar lang 24 uur per dag aan laten staan. Waardoor hij grondig geconditioneerd is.

Een paar maanden geleden ben ik van tactiek veranderd. Ik heb er geen lol in om mijn buren te mishandelen en ik dacht dat hij het na een jaar wel leuk zou vinden als ik het geluid uit zou zetten. Dus ben ik weer gaan experimenteren.

Ik ben begonnen met de Drumcomputer een paar dagen uit te zetten. Dat vond men. Appel heel leuk en begon meteen weer meer te mishandelen.

Vervolgens heb ik geprobeerd om de Drumcomputer ‘s nachts aan te zetten wanneer hij mij wakker maakte. Maar dat bleek hij nog veel leuker te vinden, want dan kon hij het horen als hij mij wakker gemaakt had.

Nadat ik de Drumcomputer zo had ingesteld dat als hij mij wakker maakte dan begint het trillen om acht uur de volgende ochtend, kwam een buurvrouw van twee verdiepingen lager klagen dat zij om half drie ‘s nachts last had gehad van mijn geluid. Blijkbaar had zij met haar nagel op mijn voordeur getikt. Ik vond dit een onzinnig verhaal en bestede er verder geen aandacht aan.

Een paar dagen later kwam de politie aan de deur. Een anonieme buurman of vrouw had over het volume van mijn muziek geklaagd. Ik nam aan dat dit mijn over buurvrouw was, want die zanikt wel vaker en werkte mee aan een geluidstest. Daar uit bleek dat ik mijn geluid 5 db harder mag zetten dan dat het stond toen de politieman aan belde.

Pas toen buurvrouw Carin kwam vertellen dat een van de buren bij haar geklaagd had over rare geluiden ‘s nachts, drong het tot mij door dat dit men. Appel was. Blijkbaar vindt hij dit toch wel erg vervelend. Wat betekend dat ik hem nu kan gaan trainen.

Vorige week heeft hij weer geprobeerd om mij te bestraffen en heeft het trillen de hele week aan gestaan.

Gisteren nacht maakte hij mij wakker en begon het trillen de volgende ochtend om acht uur. Afgelopen nacht heb ik uitstekend geslapen dus stopt het trillen vanavond om half twaalf. Komende nacht zal hij mij wel weer wakker maken, dus begint het trillen morgen ochtend om acht uur weer. Dan zal ik weer een nacht goed kunnen slapen enz.

Ik verwacht dat men. Appel binnen een maand door zal hebben dat hij alleen maar goed kan slapen als hij mij met rust laat.

Douch

Een paar maanden geleden kregen wij een brief van de woningbouwvereniging over dat de waterleiding vervangen zou gaan worden omdat zij salmonella hadden aan getroffen. De verschillende maatregelen die zij hadden getroffen hadden niet gewerkt. De loodgieter zou een paar weken bezig zijn en een paar keer het water afsluiten. Met excuses voor het ongemak.

Het weekend daarna kwam ik een buurvrouw tegen met een boodschappen karretje met daarin acht twee liter flessen water. Ik vroeg haar waarom dat nodig was, gezien het feit dat wij uitstekend water hebben in de flat. Maar zij herinnerde mij aan de brief over salmonella en vertelde dat zij geen risico zou gaan lopen. Totdat deze crisis verholpen was zou zij flessen water gaan gebruiken.

Maar je kunt salmonella alleen maar onder de douch krijgen. Dus ik stel mij zo voor dat zij de komende maand elke ochtend een fles water boven haar hoofd gaat omkeren.

Dat wordt dan een erg korte koude douch.