Normaal begaafde kinderen worden voor verstandelijk gehandicapt aangezien

Een fout in een psychologische theorie zorgt ervoor dat normaal begaafde kinderen ten onrecht het label verstandelijk gehandicapt krijgen

In autisme onderzoek wordt er van uit gegaan dat mensen met een visueel denkproces tekeningen van links naar recht bekijken en dat mensen met een interne dialoog bij het bekijken van tekeningen uit gaan van het onderwerp.

Deze theorie is fout.

Merkwaardig is elke kunstenaar in de westerse wereld daar al meer dan vijfhonderd jaar van op de hoogte.

Iedere kunstenaar die zich in ‘Compositie leer’ heeft verdiept heeft geleerd dat mensen in de westerse wereld tekeningen, schilderijen en foto’s van links naar rechts bekijken. Want dat is onze leesrichting en wij zijn er aan gewend om die beweging met onze ogen te maken.

Bij het beschrijven van tekeningen uitgaan van het onderwerp is een vaardigheid die kinderen moeten leren. Wanneer en hoe leren zij die vaardigheid?

Tot dertig jaar geleden leerden kinderen deze vaardigheid wanneer zij door hun ouders werden voorgelezen. Tijdens het voorlezen werden de tekeningen in het boek beschreven en leerden kinderen spelenderwijs hoe zij tekeningen moesten beschrijven. Autisten met een visueel denkproces begonnen pas met hun zesde te praten. Tegen die tijd kregen zij ook leesonderwijs en dus kwam het voorlezen er nooit meer van. Waardoor zij deze vaardigheid nooit leerden.

De laatste dertig jaar leren kinderen deze vaardigheid van Sesamstraat. Er gaat letterlijk geen aflevering van Sesamstraat voorbij zonder dat er een tekening wordt beschreven. (“Jantje moet in bad”. Jantje is een heel klein jongetje in de rechter onder hoek van de tekening. In het midden staat een heel groot bad. Moeder staat links in de deur opening. Jantje is duidelijk het onderwerp van de tekening en hij wordt als eerste genoemd.)

Tegen de tijd dat autistische kinderen met een visueel denkproces het autisme onderzoek krijgen, hebben zij dankzij Sesamstraat  al lang geleerd hoe tekeningen beschreven dienen te worden.

Dus wanneer hen, tijdens het onderzoek, wordt gevraagd om een tekening te beschrijven, beginnen zij hun beschrijving met het onderwerp. Waardoor er ten onrechte van uit wordt gegaan dat zij een interne dialoog hebben. Waarop zij de intelligentie test krijgen die geen rekening houdt met hun taal achterstand. Waardoor zij ten onrechte het label verstandelijk gehandicapt op geplakt krijgen.