Leeg vel

Het advies om te leren verhalen te schrijven is achter een leeg vel te gaan zitten en maar gewoon te beginnen met schrijven.

Ik heb het een paar keer geprobeerd in de loop van de laatste jaren. Maar het heeft nooit voor mij gewerkt. Niet alleen vind ik het een bijzonder onprettige oefening. Maar bovendien is dat niet de manier waarop ik verhalen schrijf. Ik schrijf al sinds een jaar of twintig zo af en toe korte verhalen. Maar nooit achter de computer en nooit op papier.

Ik schrijf verhalen op de fiets, op de wc, liggend in bed, onder de douch of terwijl ik mijn sokken aan trek. Ik schrijf verhalen in mijn hoofd. Pas wanneer ik het hele verhaal af heb, zet ik de computer aan en tik het in een keer in zijn geheel in.

Dat maakte het erg lastig om te leren verhalen op commando te schrijven, omdat ik geen specifieke momenten heb waarop ik verhalen verzin. Het gebeurd altijd spontaan terwijl ik met iets anders bezig ben. Vandaar de oefening om te proberen een verhaal op een leeg vel te zetten.

Maar dit idee van dagelijks één woord schrijven blijkt wel te werken. Elke ochtend herinner ik mij dat ik nog iets moet schrijven en ga ik over dat ene woord na zitten denken. Gisteren vielen mij zelfs twee verhalen in, terwijl ik onder de douch stond. Heb ik meteen een voorraadje voor morgen.