In mijzelf leren praten

Mensen met een interne dialoog praten met zichzelf. Ze vertellen zichzelf verhalen over de problemen die zij in hun leven tegen komen. Dat is hoe ze problemen oplossen. Maar het is niet een erg efficiƫnte manier van informatie verwerken.

Mensen met een visueel denkproces hebben een soort films in hun hoofd. Over het algemeen is het een soort flits. Even ben ik niet helemaal aanwezig en dan heb ik ineens een heleboel nieuwe informatie in mijn hoofd. Een oplossing voor een probleem. Maar ik kan mij zelden de film herinneren.

Het probleem ontstaat wanneer ik over de oplossing wil praten. Ik heb geen woorden. Ik heb letterlijk geen woorden voor de oplossing die ik net bedacht heb. Ik heb alleen maar een gevoel van hoe ik het moet aan pakken. Dus als het een probleem is dat ik zelf kan aanpakken, dan is dat geen probleem. Maar als het iets is dat ik samen met iemand moet doen. Dan heb ik een probleem.

Dus ik heb mijzelf jaren geleden geleerd om in mijn hoofd te praten. Alleen niet op de manier waarop neurotypicals het doen. Ik stel mij situaties voor waarin ik met mensen over bepaalde problemen moet praten en bedenk de antwoorden die ik hen zou kunnen geven. Op die manier vind ik de woorden die ik nodig heb om over oplossingen te kunnen praten.

Jaren lang heb ik mij er aan zitten irriteren dat ik in gedachte met mensen praat. Maar de laatste paar jaar is het duidelijk geworden dat dat de manier is waarop ik met een visueel denkproces kan omgaan en toch contacten met mensen kan hebben.