Racisme

Ik ben een van de weinige mannen in Nederland die nog een staart in zijn haar draagt. Sommige mensen denken dat ik dat doe omdat ik homo ben of dat ik in de jaren zestig ben blijven hangen. Maar in werkelijkheid doe ik dat om te voorkomen dat ik gediscrimineerd wordt.

Vijftien jaar geleden viel het mij op dat is steeds vaker voor Marokkaan werd aangezien. Marokkaanse mensen spraken mij in het Arabisch aan. Wanneer ik daar wat van zei, dan boden zij hun excuses aan. Nederlandse mensen vonden het nodig om mij te discrimineren. Wanneer ik daar wat van zij dan zeiden zij dat dat mijn eigen schuld was. Dan moest ik er maar niet uit zien als een Marokkaan. Dus ben ik een staart gaan dragen en dacht ik van het probleem af te zijn.

Maar dat blijkt niet het geval.

Ik ben een van die mannen die het prettig vind om de bovenste paar knopen van zijn overhemd open te hebben. Ook daar blijken andere regels te gelden voor gekleurde mensen dan voor blanke mensen. Blijkbaar is een decolleté verboden voor gekleurde mannen.

Mannen met stijl haar dragen hun decolleté breed uit. Maar als ik dat doe krijg ik de hele dag commentaar. Dus zorg ik er voor dat mijn decolleté zo smal mogelijk is. Zonder echter de knopen dicht te doen en zo twee of drie keer per jaar klaagt er iemand over.

Van de week gebeurde dat op een heel nieuwe manier.

Een manager op mijn werk nodigde mij op kantoor uit voor een gesprek over een recente promotie. Hij vertelde mij dat hij vond dat ik mijn overhemd dicht moest doen, want anders zou hij er persoonlijk voor zorgen dat de promotie terug gedraaid werd. Ik vertelde hem dat deze eis alleen maar aan mannen met kroeshaar werd gesteld en refereerde aan een blanke collega met diepe decolleté. Daar bleek hij al van op de hoogte te zijn, maar volgens hem deed dat niet ter zake.

Ik heb een klacht in gediend bij de directeur.

Henk ter Heide

Ik ben een 58 jarige autistische homo met een visueel denkproces en een fotografisch geheugen.

Fotografisch geheugen is leuk. Het maakt dat je er behoefte aan hebt om informatie te verzamelen. Dus ik heb twintig jaar informatie verzamelt over suïcidaal gedrag bij kinderen en tieners, elf jaar informatie verzamelt over de vele problemen bij de Sociale werkvoorziening en de laatste zeven jaar heb ik aan een economisch project gewerkt.

Je zou kunnen stellen dat ik een wandelende encyclopedie ben. Maar ik maakt er geen gewoonte van om mensen ‘weetjes’ te vertellen. Naar mijn ervaring vinden ze dat vervelend.

Maar ik wil toch eens iets anders proberen. In plaats van informatie te verzamelen, zou het ook wel eens leuk zijn om informatie te delen. Deze blog is een poging in die richting.